Co do domniemanego pochodzenia polskiego przodków Tolkiena: chyba w "English and Welsh" Tokien pisze o "krwi Saksonii i Polski" płynącej w jego żyłach, lecz już chyba nazbyt rozcieńczonej, by mogła mieć jakieś znaczenie. To ważny trop, moim zdaniem wskazujący na to, że któryś z Tollkühnów w XVIII w. przebywał przy warszawskim dworze któregoś z Augustów i wziął sobie Polkę za żonę (że coś na ten temat zachowało sie w rodzinnej tradycji, może wśród krewnych Arthura Tolkiena - czy w Companionie są jakieś informacje na ich temat?) . Co nb. sugerowałoby, że Tollkühnowie byli szlachtą. Ciekawy temat dla historyków tamtej epoki - czy to nazwisko pojawia się w dokumentach, wspomnieniach? Natomiast uzasadnienie migracji do Anglii wybuchem wojny siedmioletniej (która rzeczywiście rozpoczęła się w 1763 r. najazdem Prus na Elektorat Saski, ale potem toczyła się głównie w innych stronach) wydaje mi się naciąganą interpretacją ex post (w tradycji rodzinnej), zwłaszcza jeśli rodzina miała krewnych w Polsce. Tym bardziej, że Saksonia zachowała po tej wojnie niepodległość (do 1866 r., kiedy weszła do Związku Północnoniemieckiego). Rzecz wydaje się jednak nie do rozstrzygnięcia bez odtworzenia drzewa genealogicznego Tolkienów do połowy XVIII w. Parę lat temu próbowałem sondować zasoby sieciowe w tej sprawie, ale bez wyraźnych rezultatów (być może pewien postęp można by osiągnąć przez płatne serwisy genealogiczne, ale to dla mnie zbyt droga przyjemność). Czy nie dałoby się zainteresować tym tematem niemieckich tolkienistów?
Jeszcze kilka lat temu na terenie polski mieszkały dwie osoby noszące nazwisko Tollkühn, jeden Tollkuehn. Nie wiem czy wciaz zyja, bo wykaz nie jest aktualny. Ale slad pozostal
_________________ Nie pamiętam dokładnie, czy w 1974 czy 75 roku przeczytałem po raz pierwszy "Władcę Pierścieni".
MumakiL [Usunięty]
Wysłany: 09-03-2007, 20:43
Galadhorn napisał/a:
Ciekawostka. Gdy Tolkien po raz pierwszy w dorosłym życiu wyjeżdżał zagranicę (do Irlandii w czerwcu 1949 r.) starał się o paszport. I napotkał na problem, bo urodził się w Wolnym Państwie Orania i okazało się, że są pewne komplikacje z jego dokumentami i... obywatelstwem brytyjskim. Wszystko jednak w końcu się wyjaśniło. Informacja pochodzi z CG I, str. 344.
Edit:
Tadeusz A. Olszański napisał:
Cytat:
Pierwsza uwaga, raczej do autorów Companion&Guide, niż do Ciebie. Skoro w 1949 r. były problemy ze stwierdzeniem brytyjskiego poddaństwa Tolkiena i wydaniem mu paszportu zagranicznego, to na jakiej podstawie wyjeżdżał on za granicę wcześniej? Bo przecież wyjeżdżał (Francja i Szwajcaria przed I wojną światową).
W roku 1910 - jeżeli się nie mylę (tu sprawę mógłby pomóc wyjaśnić MumakiL) - Południowa Afryka stała się odrębnym krajem. Może jeszcze przed I wojną światową siłą rozpędu Wielka Brytania nie miała problemów interpretacyjnych dotyczących dokumentów, które należały do osób urodzonych w koloniach lub terenach, do których Brytyjczycy mieli pretensje terytorialne? A po II wojnie światowej organy administracji musiały dopiero uporządkować sprawy paszportowe?
Rok 1910 nie ma najmniejszego znaczenia. Formalnie status południowoafrykańskich kolonii względem Londynu nie uległ zmianie. Tak wiec nie to było wq tym wypadku problemem. Prędzej ustawy Zwiazku Południowej Afryki z 1934 oku O statusie i O Obcych, ktore okreslały kwestie obywatelstwa inaczej niż w większości dominiów.
Natomiast najprędzej problem leżał po stronie Irlandzkiej.
Irlandia pod rządami Eamona De Valery prowadziła wobec Wielkiej Brytanii i jej poddanych politykę dość specyficzna (swoistego bojkotu), stwarzajac na każdym kroku kłopoty i utrudniając życie Brytyjczykom, na tyle na ile było to możliwe. Tolkien więc padł zapewne ofiara tej polityki Irandczyków, którzy znalezli fajny pretekst by dokuczyć jednemu z poddanych brytyjskich.
Ostatnio zmieniony przez Galadhorn 08-08-2007, 19:36, w całości zmieniany 3 razy
Wysoce prawdopodobne MumakiLu, iz Twoje przypuszczenia sa trafne, taki rodzaj bojkotu "pasuje" do Irlandczykow. Tolkien jako obywatel Wielkiej Brytani przyjezdzajacy do Eiré, musial przejsc przez odprawe paszportowa, podejrzewam ze nawet nikly grymas niezadowolenia czy irytacji na twarzy Brytyjczyka byl dla Irlandczykow milym "poczatkiem dnia."
Hobbit
Enneagram: 5w4 Pomogła: 65 razy Wiek: 37 Dołączyła: 20 Gru 2006 Posty: 289 Skąd: Moskwa
Wysłany: 05-04-2007, 09:17
Ze strony http://www.churchhouse.org.uk/art/art-08.shtml
To jest strona, poświęcona angielskiemu Church House - "it is the building that serves as the headquarters of the Church of England, occupying the south end of Dean's Yard next to Westminster Abbey in London".
Cytat:
On a bondstone up in the corner near the Arms of York is carved the famous ivory and gold Horn of Ulphus, treasured in the Minster. It was given as a pledge by the Danish King of Northumbria with the deed of his gift of the land on which the earliest church was built. The letters of his name are in the Anglo-Danish script of the 11th century. As Canterbury has no such relic as Ulphus' Horn to record the gift by King Aethelbert of the land on which the Cathedral stands, there is carved on a corresponding bondstone a Cross of the type on the Anglo-Saxon coins with the letters in the script of the age.
The scripts were given by Professor Tolkien of Oxford
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
Portal
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Statystyki
Rejestracja
Zaloguj
are in the Anglo-Danish script of the 11th century. As Canterbury has no such relic as Ulphus' Horn to record the gift by King Aethelbert of the land on which the Cathedral stands, there is carved on a corresponding bondstone a Cross of the type on the Anglo-Saxon coins with the letters 
in the script of the age.
